Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία

Δυαδική Ψυχοθεραπεία:

Αποτελεί το πρώτο στάδιο της θεραπείας. Η κάθε συνεδρία διαρκεί 50 λεπτά με μία συχνότητα μία ή δύο φορές την εβδομάδα ή και δεκαπενθήμερη.

Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία

Η Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία είναι παρόμοια με την ψυχανάλυση, βασίζεται όμως στην διαπροσωπική σχέση ανάμεσα στον θεραπευόμενο και το θεραπευτή, περισσότερο από κάθε άλλη μορφή ψυχοθεραπείας. Ο βασικός της στόχος είναι να ανακαλύψει το υποσυνείδητο περιεχόμενο του θεραπευομένου στην προσπάθεια να ανακουφίσει και να καταπραΰνει την ψυχική του ένταση. Οι περισσότερες ψυχοδυναμικές προσεγγίσεις  έχουν ως κεντρική άποψη ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά καθορίζεται από ασυνείδητες δυνάμεις που πηγάζουν από πρωτόγονες συναισθηματικές ανάγκες, παρά από τη λογική. Το παρόν διαμορφώνεται από το παρελθόν και οι παιδικές εμπειρίες έχουν πρωταρχική σημασία για την ψυχοδυναμική θεραπεία, όχι όμως με τη μορφή ενός συγκεκριμένου ψυχικού τραύματος (ότι δηλαδή κάποιο συγκεκριμένο τραύμα της παιδικής ηλικίας αποτελεί την αιτίατης συγκεκριμένης ψυχικής διαταραχής). Πολλές από αυτές τις ψυχολογικές διεργασίες (π.χ. εμπιστοσύνη ή δυσπιστία, σταθερότητα ή αστάθεια, ευχαρίστηση ή πόνος, τιμωρία ή ανταμοιβή, την αίσθηση του εαυτού, τα είδη των αμυντικών μηχανισμών, την ένταση του άγχους, τις συγκρούσεις κτλ.) ωθούνται στο ασυνείδητο, πρόκειται δηλαδή για ασυνείδητες φαντασίες, συναισθήματα, προσδοκίες, μνήμες, τάσεις κλπ. Στην Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία σημαντική είναι η έννοια της σύγκρουσης. Η σύγκρουση αφορά κυρίως αντιθετικές και ασυμφιλίωτες δυνάμεις, όπως για παράδειγμα το παράπονο. Τόσο η σύγκρουση όσο και οι προσπάθεις ελέγχου της (π.χ. απώθηση), καταναλώνουν ή δεσμεύουν ένα σημαντικό ποσό ενέργειας από το άτομο, οπότε το άτομο δεν μπορεί να ικανοποιηθεί στην εργασία του ή στη διασκεδασή του. Νιώθει άγχος ή κατάθλιψη ή αναπτύσσει συγκεκριμένα συμπτώματα όπως φοβίες, καταναγκασμούς κλπ. Η ψυχαναλυτική θεωρία υποστηρίζει ότι η σύγκρουση οδηγεί στην ανάπτυξη συμπτωμάτων σε τρία στάδια: (α) δημιουργείται η σύγκρουση που δεν έχει λύση, (β) γίνεται προσπάθεια ν'απωθηθεί η σύγκρουση, (γ) η αποθημένη σύγκρουση επιστρέφει στο συνειδητό με μεταμφιεσμένη μορφή (ως σύμπτωμα π.χ. άγχος, φοβία, ψυχαναγκασμός ή καταναγκασμός, κατάθλιψη κλπ.) ή ως παθολογικά στοιχεία προσωπικότητας, (π.χ. παθητικά-επιθετικά στοιχεία). Η μορφή του συμπτώματος χαρακτηρίζεται από τους αμυντικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο της σύγκρουσης. Το άτομο, φυσικά, μπορεί να λύσει μέσα από ευεργετικές εμπειρίες της ζωής του τις συγκρούσεις καθώς μεγαλώνει. Μπορεί, όμως, και να μείνει καθηλωμένο σ'αυτές και να χρειασθεί ψυχοδυναμική ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, που θα έχει σαν σκοπό να το βοηθήσει να λύσει τις ασυνείδητες αυτές συνγκρούσεις που κυβερνούν δυσπροσαρμοστικά τη ζωή του.

Άννα Περαντινού

Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

Εκπαίδευση στο Ψυχόδραμα και την Κοινωνικοθεραπεία

Υποψήφια Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Lancaster Μ. Βρετανίας

Ερωτήσεις

Από 
Θέμα 
Κείμενο 
    

Επικοινωνία

Βασιλίσσης Σοφίας 54

Ιλίσια / Αθήνα

Τ: +30 210 72 22 214
F: +30 210 72 22 282

email: info@animuscorpus.gr, AnimusCorpus@email.com